Wayang Kulit Kelantan merupakan salah satu bentuk teater bayang-bayang tertua di Malaysia, dipercayai dibawa masuk melalui pengaruh Siam dan Jawa berabad-abad lampau. Persembahan ini menggabungkan seni ukiran kulit lembu atau kerbau, muzik gamelan, dan naratif lisan yang berakar daripada epik Ramayana versi tempatan yang dikenali sebagai Hikayat Maharaja Wana.
Dalang, iaitu pemain utama, memegang peranan penting kerana beliau bukan sahaja menggerakkan patung-patung kulit di sebalik skrin putih yang diterangi lampu, tetapi juga menyuarakan setiap watak, daripada raja hingga badut, sambil diiringi muzik hidup daripada gendang, gong dan serunai. Setiap sesi persembahan boleh berlangsung sehingga berjam-jam lamanya, malah pada zaman dahulu ia dipersembahkan sepanjang malam.
Nilai kesenian wayang kulit bukan sekadar hiburan, tetapi turut menjadi medium pendidikan moral dan spiritual masyarakat Melayu tradisional. Watak-watak seperti Pak Dogol dan Wak Long sering membawa unsur jenaka sambil menyampaikan sindiran sosial yang relevan dengan zaman persembahan itu diadakan.
Hari ini, wayang kulit menghadapi cabaran kelangsungan akibat kurangnya dalang muda yang mahir serta perubahan citarasa hiburan generasi baharu. Namun usaha pemuliharaan oleh badan warisan negara dan pengiktirafan sebagai warisan kebangsaan membantu memastikan seni ini terus hidup, sekurang-kurangnya sebagai tarikan budaya dan pendidikan di sekolah serta acara kebudayaan.